Draagt mijn vloer deze heftruck? Asdruk, wieldruk en puntlast

Vanaf ongeveer vier ton hefvermogen verschuift de vraag. Niet "kan deze truck mijn last tillen", maar "kan mijn vloer deze truck hebben". Dat is geen theoretisch punt: op oudere bedrijfsvloeren, mezzanines, laadkuilen, kelderdekken en kades is de draagkracht vaker het knelpunt dan de capaciteit van de machine.

Het vervelende is dat u het pas merkt als het misgaat — een scheur, een verzakte tegel, een laadklep die doorbuigt. Vooraf narekenen kost een uur.

Waar u de getallen vandaan haalt

Alles wat u nodig heeft staat in blok 2 van het VDI 2198-typeblad:

• 2.1 eigen gewicht — de truck zonder last;
• 2.2 asdruk beladen, voor / achter — hoe het totaalgewicht zich verdeelt mét de nominale last;
• 2.3 asdruk onbeladen — dezelfde verdeling zonder last.

Daar komt regel 3.5 bij: het aantal wielen voor en achter. Daarmee rekent u van asdruk naar wieldruk.

Een rekenvoorbeeld

Neem de 50B-X, een elektrische 5-tonner. Het typeblad geeft:

• eigen gewicht: 7.246 kg
• asdruk beladen: 10.768 kg voor, 1.478 kg achter

Totaal beladen is dat 12.246 kg — precies het eigen gewicht plus 5.000 kg last. Van dat totaal staat bijna 88 procent op de vooras. Bij twee aandrijfwielen vóór komt dat neer op circa 5.400 kg per wiel; bij een uitvoering met vier wielen vóór verdeelt datzelfde gewicht zich over meer contactvlak en halveert de wieldruk ongeveer.

Dat verschil tussen twee en vier voorwielen staat op regel 3.5 van het typeblad en wordt in offertes vrijwel nooit genoemd. Op een gevoelige vloer is het de goedkoopste oplossing die er is.

Waarom wieldruk meer zegt dan totaalgewicht

Een vloer bezwijkt niet onder een gewicht maar onder een druk: kracht gedeeld door contactoppervlak. Een massieve band met een klein contactvlak zet dezelfde asdruk om in een veel hogere plaatselijke belasting dan een brede luchtband. Daarom is de combinatie van regel 2.2, regel 3.5 en de bandenmaat op 3.2 het complete plaatje — en niet het getal dat in de modelnaam zit.

Constructief wordt dat een puntlast genoemd: een geconcentreerde belasting op een klein oppervlak. Uw constructeur rekent daarmee, niet met een gemiddelde vloerbelasting in kilo per vierkante meter.

De plekken waar het misgaat

• Mezzanine en entresol. Vrijwel altijd ontworpen op een verdeelde belasting en op pallettruckverkeer, niet op een geconcentreerde wieldruk. Hier hoort standaard een berekening bij.
• Laadkuil en laadbrug. De truck rijdt er niet alleen overheen, hij remt en draait er ook. Vraag naar de toelaatbare aslast van de brug zelf, niet alleen van de vloer eromheen.
• Kelderdek en overkluizing. Onder parkeerdekken en in oudere panden ligt vaker constructie dan u denkt.
• Kade en oever. Naast de draagkracht speelt hier de afstand tot de rand: een kadeconstructie kan in het midden veel dragen en vlak langs de rand aanzienlijk minder.
• Gecoate en geëpoxeerde vloeren. Die bezwijken niet, maar een hoge puntlast in combinatie met draaiende massieve banden slijt de coating lokaal weg.

Wat u aan uw constructeur geeft

Vier gegevens, en die staan alle vier in het typeblad:

1. eigen gewicht (2.1);
2. asdruk beladen en onbeladen, voor en achter (2.2 en 2.3);
3. aantal wielen voor en achter (3.5) en de bandenmaat (3.2 en 3.3);
4. de bandensoort (3.1), omdat die het contactoppervlak bepaalt.

Daarmee kan hij de wieldruk tegen de toelaatbare puntlast van uw vloer afzetten. Zit u krap, dan zijn er drie routes: een uitvoering met meer wielen, bredere of luchtbanden, of een klasse lichter met een lagere maximale last.

Hoe wij het meesturen

Vraagt u een offerte aan voor 4 ton of zwaarder, dan geven wij eigen gewicht en asdruk standaard mee, zodat u die direct kunt doorgeven. Weet u nu al dat er een mezzanine, laadkuil of kade in het spel is, meld dat dan bij de aanvraag — dan kijken wij eerst welke uitvoering de laagste wieldruk geeft en pas daarna naar de prijs.